با هزار و یک ترفند شاخه گل مصنوعی را در میان گلهای
شاداب گلدانت پنهان کردم و در دفتر خاطراتت نوشتم
((تو را دوست دارم
خواهم داشت
تا زمانی که آخرین گل پژمرده شود))
نوشته شده توسط محمد در دوشنبه بیستم خرداد 1387 ساعت 19:56 | لینک ثابت |
وقتی که زندگی من چیزی نبود به جز تیک تیک ساعت دیواری،دریافتم که باید.....باید.....باید دیوانه وار دوست بدارم.گرچه هنوز کسی که لایق این دیوانگی باشد را نیافته ام.
