بگذشت در فراق توشبهای بی شمار

               هر شب در این امیدکه فردا ببینمت

نازم به بی نیازی ات ای شوخ سنگ دل

             هرگز نشد اسیر تمنا ببینمت

منت پذیر قهر و عتاب توام ولی

            می خواستم بهتر از اینها ببینمت